In de nacht van zaterdag 15 op zondag 16 juni liepen ruim 5000 mensen op vier plekken in Nederland een tocht van 40 kilometer tijdens de tiende editie van de ‘Nacht van de Vluchteling’. Hiermee halen de lopers geld op voor Stichting Vluchteling, maar dat is niet de enige doelstelling.

Door: Margreeth Anema

“De loop start altijd om klokslag 12.00 uur ’s nachts en dat is om aandacht te creĆ«ren voor het lot van de vluchtelingen. Ook zij lopen vaak ’s nachts. Wij weten nog waar we heen moeten maar vluchtelingen weten dat niet, ze weten niet hoe lang het gaat duren en ze trainen er ook niet voor. Het is dus ook bedoeld als een stukje bewustwording en inleving in het lot van deze mensen,” aldus Ted Bruijn, die meeliep in een van de 950 teams.

“Een bofkont dat ik in Nederland ben geboren”
Team ‘Het loopt lekker in de IJmond’ bestaat uit acht dames van wie er drie in Uitgeest wonen, zo ook Ted Bruijn. Zij liepen dit weekend van Amsterdam naar Haarlem. In het dagelijks leven werkt Ted als beleidsmedewerker bij Gemeente Heemskerk en is zij in haar vrije tijd taalcoach voor anderstaligen. “Een aantal jaar geleden, tijdens de hausse van vluchtelingen, had ik gemengde gevoelens: ik vroeg me af wat dit voor de inwoners van Nederland betekende. Anderzijds maakte ik me ook zorgen om de reacties van mijn landgenoten. Ik vind mezelf een bofkont dat ik in Nederland ben geboren: een veilig land met een goed politiek stelsel. Voor ons is dit vanzelfsprekend, de vluchtelingen moeten zich als het ware invechten in een vreemd land. Ik dacht bij mezelf: als ik dit allemaal vind dan moet ik misschien iets gaan doen,” zo vertelt Ted. Ze meldde ze zich aan als taalcoach. Tijdens haar werk als taalcoach voor de vluchtelingen kwam ze erachter dat we meer gemeen hebben dan dat we verschillen.

“Dit doe ik nooit meer”
De volgende stap nam ze vorig jaar, ze liep mee met de ‘Nacht van de Vluchteling’ van Nijmegen naar Arnhem. Ze vertrok om 12.00 uur ’s nachts en kwam om 10.00 uur ’s morgens aan op de eindbestemming. Het was bijzonder om de zon op te zien komen gedurende de loop maar toch dacht Ted dat dit de eerste, maar ook de laatste keer zou zijn: “Mijn teamgenoten kwamen uit Maastricht en dat hield in dat ik alleen moest trainen: kilometers maken en nog eens kilometers maken. Ik vond dat niet gezellig en dacht bij mezelf: dit doe ik nooit meer.” Toen de volgende ‘Nacht van de Vluchteling’ zich aandiende en het mogelijk was om van Amsterdam naar Haarlem te lopen besloot ze om toch weer mee te doen: “Ik kom zelf namelijk oorspronkelijk uit Haarlem,” verduidelijkt Ted.

Kwakende kikkers en de zon die opkwam
Een flinke omweg bracht de dames op de bewuste nacht waar ze het allemaal voor gedaan hebben, samen met nog 800 andere wandelaars van de Westergasfabriek door het Erasmuspark naar het pikdonkere Amsterdamse Bos voor het eerste rustpunt. Daarna verder langs de ringvaart rondom de Haarlemmermeerpolder, begeleid door luid kwakende kikkers. Via Zwanenburg en Halfweg, waar ze de zon zagen opkomen, naar het groene gebied van Spaarnwoude. Toen IKEA en de PTT-toren in Haarlem in beeld kwamen, waren ze er nog niet; eerst nog naar de laatste rustplaats aan de Mooie Nel, daarna over de voormalige vuilstortplaats Schoteroog naar Stadsstrand de Oerkap waar hun familieleden de dames in de armen sloten. Moe, blij en trots.

De top twintig qua opbrengst sponsoren
“De voorbereiding was het belangrijkst: we hebben verschillende wandelingen gemaakt in wisselende samenstelling. Sommigen hadden nog nooit zo lang gewandeld maar we merkten al snel vooruitgang. Ook moesten er sponsoren gezocht worden. Ik schreef een tekst die iedereen kon delen via vrienden,” aldus Ted die zich toch wel de akela van de groep voelt. Als snel zat ‘Het loopt lekker in de IJmond’ op een bedrag van 4150 euro, bij elkaar gebracht door ruim 200 vrienden, familieleden en collega’s. “In het begin vonden we het lastig om mensen om een donatie te vragen, maar na een aantal positieve reacties kregen we hier meer lol in. De leuke reacties werkten motiverend,” vertelt Ted enthousiast. Van de 950 teams eindigden zij in de top 20 qua opbrengst. Een prachtig resultaat dus. “Ik heb me laten overhalen en ik ben hartstikke blij en trots, maar dit doe ik nooit meer.”, aldus een van de wandelaars bij de finish. Maar enkele dagen later zijn er al weer plannen voor een volgende gezamenlijke wandeling. Volgend jaar nog een keer de Nacht van de Vluchteling? Het zou zomaar kunnen.