De eenden in eendenkooi Van der Eng houden van rust, reinheid en regelmaat. Iedere dag komt een van de vrijwilligers de eenden voeren. De eenden weten dat ook. “Op jouw dag móet je gaan, ook al is is het nieuwjaarsdag en heb je een enorme kegel,” grapt Herman Rasch, de kooiker die de excursie verzorgt.

Door: Margreeth Anema

Vroeger kwamen de kooikers de eenden voeren en dat ging allemaal via hetzelfde stramien om de eenden niet te laten schrikken, anders vlogen ze weg en was er niets om te vangen. De kooiker liep onder de wind richting de plas, hij had altijd hetzelfde jasje aan en had een aangestoken blok turf in een gordel aan zijn riem. Zo roken de kooikers hetzelfde. Ieder takje op het pad werd opgeruimd zodat de eenden hem niet hoorden aankomen. De eenden werden met voer de vangpijpen ingelokt. Aan het einde van de vangpijp is een net gespannen, als de eenden lekker aan het eten waren liet de kooiker ze schrikken en vlogen ze op. Ze eindigden in het net waarna de kooiker ze een kist in jaagde.

Woerden doen een moord voor seks

Nu worden er alleen nog eenden gevangen om de soort in stand te houden. Er is een flink overschot aan mannetjes (woerden) en deze gaan behoorlijk agressief te werk tijdens het paringsseizoen: ze duiken met zijn allen op een vrouwtje waarbij ze dikwijls verdrinkt, of ze moorden elkaar uit in de concurrentiestrijd om de toekomstige moeder van hun pulletjes. De gevangen woerden worden naar een andere kooiker of naar de poelier gebracht, die wel raad weet met de wilde eenden.

“De smaak van een wilde eend is veel intenser dan die van een tamme eend,” zo weet een van de jongemannen te vertellen die ook mee op excursie is. De drie heren blijken restaurant Klaas als gemene deler te hebben. Twee ervan zijn nog werkzaam als kok en een van de heren werkte er vroeger maar is nu raadslid bij D66, Thijs van Herpen. “Wij hebben gewerkt met wilde eend, een prachtig product. Het is interessant om meer te leren over de producten waar we mee werken. Daarbij wonen we allemaal vlakbij en dit was onze kans om eens een kijkje te komen nemen,” vertellen ze enthousiast. Ze zijn dan ook heel blij dat de eigenaar van het restaurant deze excursie voor ze heeft geboekt. Ook de 7-jarige Max loopt mee met de excursie. “Vanmorgen zag hij het niet zo zitten,” vertelt zijn oma. Nu is daar niets meer van te merken. Max mag vrijwilliger Vincent helpen met het voeren van de eenden. Hij vindt het prachtig.