En weer heeft de keeper hem. Ik word inmiddels gek langs de kant. Elke bal gaat net naast of de keeper heeft hem miraculeus. Niet 1 keer, maar wel 10 opgelegde kansen en dan ook nog een stuk of 8 strafcorners. En toch geen doelpunt. En dan gebeurt het onvermijdelijke……de tegenstander scoort wel 1 doelpunt. En nog wel volledig onterecht (omdat het eigenlijk een overtreding was).

Het is het verhaal van ons team (van mijn oudste zoon, waar ik coach van ben) dit jaar. We spelen regelmatig leuk en goed, creëren genoeg kansen maar het scoren van een doelpunt wil vaak niet lukken. En naar mate het seizoen langer duurt wordt het meer en meer een doel op zich: het maken van een doelpunt. Echt lukken tot nu toe is het niet.

Echter, ik heb wel een idee hoe dat komt. Het begint op de training. Als de jongens een oefening op doel doen, dan vliegen alle ballen overal, behalve in het doel. Antwoord is dan altijd dat de bal wel hard was of dat hij bijna….bijna in de kruising ging. Ik begrijp best dat een bal met de backhand in de kruising cool is, maar ja, als je daar 100 keer voor nodig hebt voordat het lukt is het niet echt efficient. Als ik dat dan aanstip op de training een vertel dat een lage slag in de hoek toch echt wel meer kans van slagen heeft, is de reactie van 13 pubers meteen “ja, maar dat is toch niet cool.”

Kortom, het gaat nog wel even duren voordat wij een doelpunt maken.