Door: Engele Wijnsma

Ik ben jarig vandaag. Gistermiddag is het bezoek geweest, dus ik heb nu even de handen vrij en kijk op mijn telefoon naar de samenvatting van Feijenoord-Ajax.

Laatstgenoemde werd zondag de Kuip uit geblazen. Dat had niemand verwacht en ik betrap mezelf op een brede glimlach. Waarom eigenlijk? Ik volg het voetbal al jaren niet meer, maar kennelijk huist diep in mij nog altijd de supporter die ik als kind ben geweest. Af en toe verbaas ik me weer over hoe ingewikkeld een mens in elkaar zit. De vraag ‘wie ben ik?’ is op vele manieren te beantwoorden. Onze genen en verschillende ervaringen vormen wie we zijn en onze psyche produceert daarvan een gedroomd en geïdealiseerd IKKE van ons bestaan.
Op dit moment lees ik een nieuw boek van journalist Flip van Doorn. Hij schrijft voor Trouw en het AD en recent schreef hij ‘Een verzonnen koninkrijk,’ waarin hij de mythe van een zogenaamde Bataafse identiteit doorprikt. Hij laat zien hoe Nederland in feite is ontstaan uit een toevallige samenloop van omstandigheden. Dat klinkt als een open deur, maar het boekje steekt een spade dieper. Daarom heb ik de auteur ook uitgenodigd voor een interview en boekpresentatie in de Ruïnekerk. Het zou leuk zijn, als we op woensdag 15 februari een publiek debat zouden krijgen over wat Nederland is, of over de mythe van een Bergense identiteit. Of een identiteit van Schoorl of Egmond. De verschillen tussen onze dorpen worden vaak aangetipt, maar bestaan ze eigenlijk wel?
Wat ik leuk vind aan het boek van Flip van Doorn is hoe hij verbanden ziet onder allerlei verschillen. En hoe verschillen aan de oppervlakte juist ook kunnen laten zien hoe identiek mensen eigenlijk zijn. Met enige ironie schrijft hij ook, dat de frisse wind van de Noordzee er gelukkig voor zorgt, dat de gemoederen in deze streken meestal niet zo heet oplaaien dat wij achter vlaggen of sterke mannen aan gaan lopen. Het spreekwoord ‘Twee gelovigen is een kerk, drie gelovigen is een kerkscheuring’ geeft wel aan hoe zeer wij hechten aan de eigen invulling van onze vrijheid. Dat lijkt mij een groot goed.

Voor de lokale politiek hoop ik, dat de wind van zee ook in het gemeentehuis de gemoederen in toom houdt. Het is vast leuker om samen na te denken of te debatteren over de vraag wie we zouden willen zijn. Dat mag best een verzonnen Bergense, Schoorlse of Egmondse identiteit zijn, maar dan wel graag eentje waar de meerderheid van elk dorp zich prettig bij voelt en met tastbaar begrip voor wie het anders ziet.