Lichtblauw is de lucht.
Zij groet mij door haar takken heen.
Vlokken strelen langs gezicht,
druppelen langs wimpers naar benee.
Voetstappen die de aarde raken,
lijken buiten de tijd te staan.
In de verte zie ik stipjes
traag bewegend door het landschap gaan.

Nelie Tjallingii