HEILOO – Naar aanleiding van de advertentie van NCPN-Nieuws in de Uitkijkpost van 10 januari jl. ontving de redactie een tweetal uitvoerige reacties. Wij plaatsen deze reacties hieronder.

Adriaan Berkhout schreef het volgende:

“Het in fraai rood omlijnde kader: NCPN Nieuws van kameraad Willem Gomes doet mij enigszins glimlachen. Kameraad Gomes wil het communisme zo klein en simpel mogelijk uitleggen aan de onwetenden onder ons. Door het aanhalen van bekende voorbeelden zoals de Februari staking, Hannie Schaft en het verslaan door Stalin van nazi-Duitsland, doet hij de grote aantallen van de moorden, gepleegd door Stalin af met: ‘Gegoochel met aantallen van zgn Ruslanddeskundigen’.

Het is geen fake nieuws te weten dat Stalin dictoriale uitspattingen had die zijn weerga niet kende. Tijdens de zogenoemde Grote Terreur van 1937-1938 liet hij binnen vijftien maanden zo’n zevenhonderdduizend ‘volksvijanden’ ombrengen. Er zijn moorden gepleegd om het doel van de zogenaamde gelijkheid, zeg: communisme te bereiken middels staatsterreur. Er werd wel degelijk onderscheid gemaakt tussen ‘het volk’.

Bourgeoisie en kapitalisten hoorden uiteraard in zijn beleid niet tot ‘het volk’. Boeren, arbeiders wel, maar voor hen golden beperkende regels tot het vestigen en reisbevoegdheid. In 1993 zijn de Archieven van de voormalige Sovjet-unie opengegaan waarin o.a.het volgende te lezen staat: ‘In de jaren dertig liet Stalin duizenden moderne tanks en vliegtuigen bouwen.’Hij vreesde voor een aanval van het kapitalistische Westen, samen met nazi-Duitsland’. Daarom sloot hij in 1939 een niet-aanvalsverdrag met Hitler. Hij ontving in 1941 een voorstel om Hitler aan te vallen. Blijkbaar heeft Stalin ‘nee’ gezegd omdat hij angst had dat de geallieerden zich zouden verbinden tegen Rusland’.

Stalin zag echter mogelijkheden om het communistische rijk uit te breiden. In 1939 bezette het Rode Leger de Baltische Staten, Bessarabië (Moldavië) en delen van Polen en Finland. En toen aan het eind van de Tweede Wereldoorlog de Duitsers werden teruggedrongen, viel een groot aantal Midden- en Oost-Europese landen binnen de invloedsfeer van de SovjetUnie: het Oostblok.

Kortom, het moge duidelijk zijn dat de kern van het communisme: rechtvaardigheid, vrede en ongelijkheid onbetwist is maar niet ten koste van bezetting en uitmoorden van niet gelijkgestemden”.

J. Nijhuis stuurde de volgende reactie op de advertentie van NCPN-Nieuws:

“Dhr. Gomes van de plaatselijke politieke partij NCPN publiceert regelmatig in de Uitkijkpost. Meestal gaat het over de plaatselijke politiek, maar in de afgelopen editie had hij blijkbaar de behoefte het communisme te verdedigen. Zijn goed recht natuurlijk, maar zijn argumenten vind ik bijzonder ongelukkig gekozen. Hij grijpt namelijk terug op historische gebeurtenissen, zoals stakingen, het opkomen voor arbeiders en de grote rol van het communistische regime bij het verslaan van nazi-Duitsland.

Die zijn echter irrelevan, omdat ze niet typerend zijn voor het communisme (van alle politiekmaatschappelijke stromingen zijn wel positieve aspecten op te sommen), omdat ze grotendeels niet ideëel van karakter waren en omdat ze nauwelijks terzake doen bij het bepalen van een hedendaags politiek standpunt. Volgens zijn redenering zou ik nu VVD moeten stemmen omdat dit een partij is die het kapitalistische gedachtengoed voorstaat, de VS een kapitalistische samenleving is en de VS ons mede hebben bevrijd in de oorlog. Of zou ik nu neo-nazi moeten zijn, omdat Hitler heeft gezorgd voor mooie autosnelwegen en de werkloosheid heeft teruggedrongen. Kul natuurlijk.

Erger dan deze drogredenering is de vergoelijking van de vele miljoenen slachtoffers van het communisme, niet alleen in de toenmalige USSR, maar in alle landen waar dit bewind heerste en nu soms nog heerst. Dhr. Gomes doet dit af met “Natuurlijk heeft Stalin fouten gemaakt, maar de Amerikanen hebben ook vele doden op hun geweten”. Ook komt Gomes om onduidelijke redenen op de proppen met de onduidelijkheid die er bestaat over het aantal doden dat het communisme heeft veroorzaakt. De getallen lopen volgens hem uiteen van 12 tot 100 miljoen mensen. Grote verschillen inderdaad, en daar zijn meerdere oorzaken voor, waar Gomes gemakshalve niet op ingaat. Maar zelfs het laagste getal van 12 miljoen lijkt mij voldoende reden voor een totale afwijzing van het communisme. Dat is overigens nog zonder het Chinese communisme erbij te betrekken, want dat is verantwoordelijk voor zo’n 73 miljoen doden. Ook dat laat Gomes voor het gemak maar even buiten beschouwing. Er is domweg geen politiek systeem dat zoveel doden, repressie en algehele ellende op zijn geweten heeft als het communisme.

Het marxisme als gedachtegoed heeft waardevolle elementen, die kunnen helpen bij het bepalen van een sociaalpolitiek uitgangspunt. Het zou dhr. Gomes sieren zijn maatschappelijke visie daarop te baseren, in plaats van op halfslachtige wijze de verderfelijke uitwas van het communisme zoals dat in de praktijk werd en wordt toegepast, te verdedigen.”